ఒరే సింగినాథం, రామరాజ్యం సినిమా బాగుందిట, చూసొద్దాం పద
సింగినాథం : ఏంటీ చూసొచ్చేది, ఒక్కసారికే తల బొప్పి గడితేనూ...ఇంక డబ్బులు తగలెయ్యలేన్నేను.
అదేంట్రా, అంత మాటనేసావ్? తెలుగుదనం, సంస్కృతి కలగలిసి సహజత్వానికి దగ్గరగా బ్రమ్మాండంగా ఉందని జనాలు చూసి తెగ రాసేస్తుంటేనో...
సింగినాథం : ఏడిసారు, చూట్టం సరిగ్గా తెలిస్తేగా.... అయినా ప్రతివాడూ సినిమా చూసేవాడైతే ఇలానే ఉంటుంది...
వార్నీ తస్సాదియ్యా, సినిమా తీయడానికే క్వాలిఫికేషన్ అనుకున్నా చూట్టానిక్కూడా ఉండాలిట్రా?
సింగినాథం : కాదేంటీ, ఇదీ కవిత్వం టైపే...కవిని అర్థం చేసుకునే స్థాయికి పాఠకుడు ఎదగాలి ఎదగాలి అని కవులు పేట్రేగి పోవట్లా, అలానే సినిమా చూసేవాడికి తగ్గట్లు సినిమా తీసేవాడు దిగజారాలి దిగజారాలి అని జనాలు డిమాండ్ చెయ్యటంలో తప్పేంటిట.. కాదు నేను దిగజారనంటే ఇదిగో ఇలానే అనుభవిస్తారు మరి.. ఓ గొప్ప కళాఖండం అని తీసి ఏం ఘనకార్యం సాధించార్ట... పెట్టిన డబ్బులు కూడా రావటం కష్టమైతేనో..
అద్సరే, ఇక్కడంటే ఏదో మాసు జనాలనుకుందాం, మరి ఆ అమెరికా, లండను వాళ్ళు రివ్యూలు చదివిగానీ సినిమాలు చూడని టైపు కదట్రా, మరి వాళ్ళకేం నచ్చలేదో పాపం. రివ్యూలు గొప్పగా ఉన్నా అక్కడా పెద్దగా చూట్టానికి రాలేదుట. అవకాశమొస్తే చాలు తెలుగు, సాహిత్యం, సంస్కృతి గంగలో కలిపేస్తున్నాయ్ మన నేటి దిక్కుమాలిన తెలుగు సినిమాలు అంటారుగా చిత్రం గాకపోతేనో.
సింగినాథం : అంటారంటారు.. ఇప్పటికీ అంటారు. అయినా అసలు ఈ సినిమాలో ఏం ఉందని చూడమంటారు?
అంటే ఏమీ లేవంటావా సింగినాథం? అసలు నీ అభిప్రాయం ఏంటో చెప్దూ..
సింగినాథం: ఎన్నని చెప్పమంటారండీ...ఎన్నని...అన్నీ లొసుగులే...ఆనాటి లవకుశ ఎక్కడ...ఈ సినిమా ఎక్కడ?
ఒరే నాన్నా.. పోలికలొదిలేసి ఇదెలా ఉందో చెప్పెహ...
సింగినాథం: విడిగా చూస్తే బాగున్నట్లేఉంది... కానీ అలా చెప్పాలనిపించట్లా.... అయినా అదేమన్నమాట, పోల్చటం నా జన్మ హక్కు. పోల్చకపోతే నాకు ఈ సినిమాలో పెద్దగా బొక్కలు కనపడట్లేదెహ.
వార్నీ సింగినాథం, అసలు నిన్ను ఈ సినిమాని ఆనాటి లవకుశతో ఎవడు పోల్చమన్నాడ్రా? ఆ మాటకొస్తే అసలు ఇవ్వాల్టి నిన్ను ఆ లవకుశ కాలం నాటి మీ తాతతో పోలిస్తే నీ బతుకెంత నీచం అంటావ్?
సింగినాథం: ఏంది అన్నాయ్ ఇది, నీచం గీచం అంటూ నన్ను విమర్శిస్తే సహించేది లేదు, విమర్శించే హక్కు కూడా నా ఒక్కడిదే.
అసలు నీ దృష్టిలో ఈ సినిమాలో లోపాలు చెప్పి ఎలా సరిచేస్తే డబ్బులొచ్చేంత హిట్టవుతుండో చెప్పరా?
సింగినాథం: ముందుగా చెప్పుకోవాల్సింది సహజత్వం గూర్చి, అసలు సినిమాలో సహజత్వం ఏదీ? మొత్తం మూడు గంటల నిడివి గల సినిమాలో ఓ నిముషం కూడా నారి/నాభి రసవత్తరంగా చూపించరేం మా రాఘవేంద్రరావు సినిమాలోలాగా? అదీ సహజత్వం అంటే. ఉన్నదాన్ని దాచటం తప్పు, అసహజం కూడానూ. అయినా ఆ రాముడేంటీ, ఆ ముడతలు పడ్డ ఆ చర్మమేంటి? ఆ చర్మాన్ని ఇస్త్రీ చేసి చూపించొచ్చుగా? ఆ సెట్టింగులేంటయ్యా కృత్రిమంగా....లక్షలు పోసి చేస్తే ఏంటీ , కోట్లు పోసి చేస్తే నాకేంటి? నాకెందుకో అవి ప్లాస్టిక్ ముక్కల్లా అనిపించాయ్. అదేంటో అదే పాత లవకుశలో నాకు నిజంగా ప్లాస్టిక్కుతో చేసిన ముక్కలు చాలా సహజంగా అనిపించాయ్. ఎందుకంటావ్?
తిమ్మిరనుకుంటా. దీన్నే ప్రెజుడిస్ అని కూడా అంటారు. తిమ్మిరెక్కితే అన్నీ అలానే కనిపిస్తాయిరా సింగినాథం. చూడబోతే నీకు నటనతో కంటే నటన కాని వాటితోనే సమస్యలున్నట్లున్నాయ్.
సింగినాథం: అసలు పద్యాలేవీ? నాకు రోజుకు రెండు పద్యాలు చదివితే గానీ నిద్దరపట్టదు తెలుసా. నీమీదొట్టు. మూడుగంటలు కాకపోతే ముప్పై గంటలైనా తీసి పద్యాలు పెట్టాల్సింది. అప్పుడు డబ్బులు కుప్పలు తెప్పలుగా వచ్చిపడేవి.
చాల్లే బడాయి, ఈ మాత్రం దానికే జనాలు రాకపోతే, ఇంకా నీ లాంటి వాళ్ళ కోసం పద్యాలు కూడా పెడితే ఆ మిగిలిన వాళ్ళలో ఎంతమంది వచ్చే వాళ్ళంటావ్?
సింగినాథం: అదేమరి, నిజం చెబితే నిష్టూరంగానే ఉంటుంది. అసలు ఒక్క ఐటం సాంగు అన్నా నేటి నేటివిటీకి తగ్గట్లు లేకపోవటం మరో సమస్య. శ్రీరాముడి పట్టాభిషేక సభలో ఓ నర్తకి చేత ఓ ఐటం సాంగ్ చేరిస్తే నా సామిరంగా.. ఈ పాటికి 50 కోట్ల షేర్ వసూల్చేసేది ఈ సినిమా. అట్లానే, ఆ చాకలి తిప్పడు వాళ్ళ బస్తీలో ఓ మాస్ సాంగ్ ఇరికించే అవకాశం కూడా బాపు గారు వృధా చేసారు. ఇంక డబ్బులేక్కడొస్తాయ్... అర్ధం చేసుకోరు...అలా చేస్తే.... ఆఖరికి మన బస్తీల్లో కూడా తెగ ఆడేది. తెల్సా? అదే మీతో సమస్య, షుగర్ కోటింగ్ వేసిన చేదు బిళ్ళలా ఉండాలయ్యా?
ఒరే సింగినాథం, ఏం చెప్పావ్రా, షుగర్ కోటింగ్ వేసిన చేదు బిళ్ళలా ఉండాలా? అంటే రామాయణం ఓ చేదుబిళ్ళ, దానికి ఐటం సాంగ్ ఓ షుగర్ కోటింగా. వాహ్వా..వాహ్వా.. నీ మా గొప్ప విమర్శ బాపు గారికి చేరుస్తా గానీ, కానీ మరి మాసు జనాలకి ఈ పద్యాలు, సాత్త్వికత అంటూ ఇలా మీరు చెప్పినవన్నీ తీసి చూపిస్తే నిజంగా చూస్తారంటావా మరి?
సింగినాథం : ఆ తీస్తాడో, చూస్తారో నాకెందుకు? ఓ (కు)విమర్శకుడిగా ఓ నాలుగు ఉచిత సలహాలు, అర్థంలేని మాటలు రాయటమే నా పని.
బాగుంది. అద్సరే, మన ఎన్నారైలు కూడా ఇలా వెన్నుపోటు పొడవటానికి గల కారణమేమంటావ్?
సింగినాథం: ఆ మీ పిచ్చి గాకపోతే, సభామర్యాద కోసం వంద చెప్తారు. అవన్నీ నమ్మి పారెయ్యటమేనా? ఎన్నారై అయితే ఏంటట, వాళ్ళు మన తెలుగు సభ్య సమాజానికి చెందినవాళ్ళు కాదా? వాళ్ళకీ చిన్న చిన్న కోరికకలుండవా? వాళ్ళ హక్కుల్ని హరించకండయ్యా బాబూ.. ఓ ఐటం సాంగ్, ఓ చిన్న ఎక్స్పోజింగ్ కోరుకోవటం తప్పా? ఏం పాండురంగడిలో లేవా ... అన్నమయ్యలో లేవా? ప్రేక్షకుల స్థాయికి దిగకుండా సినిమా చూడాలంటే ఎలా బాబూ? దిగజారండయ్యా, దర్శకులూ దిగజారండి. మీరు కళ్ళు మూసుకు తియ్యండి, మేము కళ్ళు తెరుచుకు చూస్తాం.
ఒరే సింగినాథం, ఏం చేస్తాం, పుర్రెకో బుద్ధి జిహ్వకో రుచి అని ఊరికే అన్నారా. ఏమైనా ఆ నిర్మాత డబ్బులు ఆయనకొస్తే చాలు. ఏదో అనుకున్నా గానీ నువ్వో అసామాన్యుడివిరా? నా పిచ్చ కాకపోతే, ఇంకా తెలుగు, భాష, సంస్కృతి అని వేలాట్టం అనవసరం అని చాలా చక్కగా కళ్ళు తెరిపించావ్. ఈ దెబ్బకి మళ్ళీ ఇంకోడు ఇలాంటి సినిమాల జోలికొస్తే ఒట్టు.
సింగినాథం : ఏంటీ చూసొచ్చేది, ఒక్కసారికే తల బొప్పి గడితేనూ...ఇంక డబ్బులు తగలెయ్యలేన్నేను.
అదేంట్రా, అంత మాటనేసావ్? తెలుగుదనం, సంస్కృతి కలగలిసి సహజత్వానికి దగ్గరగా బ్రమ్మాండంగా ఉందని జనాలు చూసి తెగ రాసేస్తుంటేనో...
సింగినాథం : ఏడిసారు, చూట్టం సరిగ్గా తెలిస్తేగా.... అయినా ప్రతివాడూ సినిమా చూసేవాడైతే ఇలానే ఉంటుంది...
వార్నీ తస్సాదియ్యా, సినిమా తీయడానికే క్వాలిఫికేషన్ అనుకున్నా చూట్టానిక్కూడా ఉండాలిట్రా?
సింగినాథం : కాదేంటీ, ఇదీ కవిత్వం టైపే...కవిని అర్థం చేసుకునే స్థాయికి పాఠకుడు ఎదగాలి ఎదగాలి అని కవులు పేట్రేగి పోవట్లా, అలానే సినిమా చూసేవాడికి తగ్గట్లు సినిమా తీసేవాడు దిగజారాలి దిగజారాలి అని జనాలు డిమాండ్ చెయ్యటంలో తప్పేంటిట.. కాదు నేను దిగజారనంటే ఇదిగో ఇలానే అనుభవిస్తారు మరి.. ఓ గొప్ప కళాఖండం అని తీసి ఏం ఘనకార్యం సాధించార్ట... పెట్టిన డబ్బులు కూడా రావటం కష్టమైతేనో..
అద్సరే, ఇక్కడంటే ఏదో మాసు జనాలనుకుందాం, మరి ఆ అమెరికా, లండను వాళ్ళు రివ్యూలు చదివిగానీ సినిమాలు చూడని టైపు కదట్రా, మరి వాళ్ళకేం నచ్చలేదో పాపం. రివ్యూలు గొప్పగా ఉన్నా అక్కడా పెద్దగా చూట్టానికి రాలేదుట. అవకాశమొస్తే చాలు తెలుగు, సాహిత్యం, సంస్కృతి గంగలో కలిపేస్తున్నాయ్ మన నేటి దిక్కుమాలిన తెలుగు సినిమాలు అంటారుగా చిత్రం గాకపోతేనో.
సింగినాథం : అంటారంటారు.. ఇప్పటికీ అంటారు. అయినా అసలు ఈ సినిమాలో ఏం ఉందని చూడమంటారు?
అంటే ఏమీ లేవంటావా సింగినాథం? అసలు నీ అభిప్రాయం ఏంటో చెప్దూ..
సింగినాథం: ఎన్నని చెప్పమంటారండీ...ఎన్నని...అన్నీ లొసుగులే...ఆనాటి లవకుశ ఎక్కడ...ఈ సినిమా ఎక్కడ?
ఒరే నాన్నా.. పోలికలొదిలేసి ఇదెలా ఉందో చెప్పెహ...
సింగినాథం: విడిగా చూస్తే బాగున్నట్లేఉంది... కానీ అలా చెప్పాలనిపించట్లా.... అయినా అదేమన్నమాట, పోల్చటం నా జన్మ హక్కు. పోల్చకపోతే నాకు ఈ సినిమాలో పెద్దగా బొక్కలు కనపడట్లేదెహ.
వార్నీ సింగినాథం, అసలు నిన్ను ఈ సినిమాని ఆనాటి లవకుశతో ఎవడు పోల్చమన్నాడ్రా? ఆ మాటకొస్తే అసలు ఇవ్వాల్టి నిన్ను ఆ లవకుశ కాలం నాటి మీ తాతతో పోలిస్తే నీ బతుకెంత నీచం అంటావ్?
సింగినాథం: ఏంది అన్నాయ్ ఇది, నీచం గీచం అంటూ నన్ను విమర్శిస్తే సహించేది లేదు, విమర్శించే హక్కు కూడా నా ఒక్కడిదే.
అసలు నీ దృష్టిలో ఈ సినిమాలో లోపాలు చెప్పి ఎలా సరిచేస్తే డబ్బులొచ్చేంత హిట్టవుతుండో చెప్పరా?
సింగినాథం: ముందుగా చెప్పుకోవాల్సింది సహజత్వం గూర్చి, అసలు సినిమాలో సహజత్వం ఏదీ? మొత్తం మూడు గంటల నిడివి గల సినిమాలో ఓ నిముషం కూడా నారి/నాభి రసవత్తరంగా చూపించరేం మా రాఘవేంద్రరావు సినిమాలోలాగా? అదీ సహజత్వం అంటే. ఉన్నదాన్ని దాచటం తప్పు, అసహజం కూడానూ. అయినా ఆ రాముడేంటీ, ఆ ముడతలు పడ్డ ఆ చర్మమేంటి? ఆ చర్మాన్ని ఇస్త్రీ చేసి చూపించొచ్చుగా? ఆ సెట్టింగులేంటయ్యా కృత్రిమంగా....లక్షలు పోసి చేస్తే ఏంటీ , కోట్లు పోసి చేస్తే నాకేంటి? నాకెందుకో అవి ప్లాస్టిక్ ముక్కల్లా అనిపించాయ్. అదేంటో అదే పాత లవకుశలో నాకు నిజంగా ప్లాస్టిక్కుతో చేసిన ముక్కలు చాలా సహజంగా అనిపించాయ్. ఎందుకంటావ్?
తిమ్మిరనుకుంటా. దీన్నే ప్రెజుడిస్ అని కూడా అంటారు. తిమ్మిరెక్కితే అన్నీ అలానే కనిపిస్తాయిరా సింగినాథం. చూడబోతే నీకు నటనతో కంటే నటన కాని వాటితోనే సమస్యలున్నట్లున్నాయ్.
సింగినాథం: అసలు పద్యాలేవీ? నాకు రోజుకు రెండు పద్యాలు చదివితే గానీ నిద్దరపట్టదు తెలుసా. నీమీదొట్టు. మూడుగంటలు కాకపోతే ముప్పై గంటలైనా తీసి పద్యాలు పెట్టాల్సింది. అప్పుడు డబ్బులు కుప్పలు తెప్పలుగా వచ్చిపడేవి.
చాల్లే బడాయి, ఈ మాత్రం దానికే జనాలు రాకపోతే, ఇంకా నీ లాంటి వాళ్ళ కోసం పద్యాలు కూడా పెడితే ఆ మిగిలిన వాళ్ళలో ఎంతమంది వచ్చే వాళ్ళంటావ్?
సింగినాథం: అదేమరి, నిజం చెబితే నిష్టూరంగానే ఉంటుంది. అసలు ఒక్క ఐటం సాంగు అన్నా నేటి నేటివిటీకి తగ్గట్లు లేకపోవటం మరో సమస్య. శ్రీరాముడి పట్టాభిషేక సభలో ఓ నర్తకి చేత ఓ ఐటం సాంగ్ చేరిస్తే నా సామిరంగా.. ఈ పాటికి 50 కోట్ల షేర్ వసూల్చేసేది ఈ సినిమా. అట్లానే, ఆ చాకలి తిప్పడు వాళ్ళ బస్తీలో ఓ మాస్ సాంగ్ ఇరికించే అవకాశం కూడా బాపు గారు వృధా చేసారు. ఇంక డబ్బులేక్కడొస్తాయ్... అర్ధం చేసుకోరు...అలా చేస్తే.... ఆఖరికి మన బస్తీల్లో కూడా తెగ ఆడేది. తెల్సా? అదే మీతో సమస్య, షుగర్ కోటింగ్ వేసిన చేదు బిళ్ళలా ఉండాలయ్యా?
ఒరే సింగినాథం, ఏం చెప్పావ్రా, షుగర్ కోటింగ్ వేసిన చేదు బిళ్ళలా ఉండాలా? అంటే రామాయణం ఓ చేదుబిళ్ళ, దానికి ఐటం సాంగ్ ఓ షుగర్ కోటింగా. వాహ్వా..వాహ్వా.. నీ మా గొప్ప విమర్శ బాపు గారికి చేరుస్తా గానీ, కానీ మరి మాసు జనాలకి ఈ పద్యాలు, సాత్త్వికత అంటూ ఇలా మీరు చెప్పినవన్నీ తీసి చూపిస్తే నిజంగా చూస్తారంటావా మరి?
సింగినాథం : ఆ తీస్తాడో, చూస్తారో నాకెందుకు? ఓ (కు)విమర్శకుడిగా ఓ నాలుగు ఉచిత సలహాలు, అర్థంలేని మాటలు రాయటమే నా పని.
బాగుంది. అద్సరే, మన ఎన్నారైలు కూడా ఇలా వెన్నుపోటు పొడవటానికి గల కారణమేమంటావ్?
సింగినాథం: ఆ మీ పిచ్చి గాకపోతే, సభామర్యాద కోసం వంద చెప్తారు. అవన్నీ నమ్మి పారెయ్యటమేనా? ఎన్నారై అయితే ఏంటట, వాళ్ళు మన తెలుగు సభ్య సమాజానికి చెందినవాళ్ళు కాదా? వాళ్ళకీ చిన్న చిన్న కోరికకలుండవా? వాళ్ళ హక్కుల్ని హరించకండయ్యా బాబూ.. ఓ ఐటం సాంగ్, ఓ చిన్న ఎక్స్పోజింగ్ కోరుకోవటం తప్పా? ఏం పాండురంగడిలో లేవా ... అన్నమయ్యలో లేవా? ప్రేక్షకుల స్థాయికి దిగకుండా సినిమా చూడాలంటే ఎలా బాబూ? దిగజారండయ్యా, దర్శకులూ దిగజారండి. మీరు కళ్ళు మూసుకు తియ్యండి, మేము కళ్ళు తెరుచుకు చూస్తాం.
ఒరే సింగినాథం, ఏం చేస్తాం, పుర్రెకో బుద్ధి జిహ్వకో రుచి అని ఊరికే అన్నారా. ఏమైనా ఆ నిర్మాత డబ్బులు ఆయనకొస్తే చాలు. ఏదో అనుకున్నా గానీ నువ్వో అసామాన్యుడివిరా? నా పిచ్చ కాకపోతే, ఇంకా తెలుగు, భాష, సంస్కృతి అని వేలాట్టం అనవసరం అని చాలా చక్కగా కళ్ళు తెరిపించావ్. ఈ దెబ్బకి మళ్ళీ ఇంకోడు ఇలాంటి సినిమాల జోలికొస్తే ఒట్టు.




